Ik ben een vrouwelijke Afghaanse fotograaf die fotografie nooit als een normaal beroep accepteerde. Fotografie is voor mij een verheven doel, een gouden kans, een venster van hoop voor morgen en een middel voor communicatie tussen mij en de mensen buiten de grenzen van Afghanistan. Voor mij is fotografie als een onvoltooid verhaal, waarvan elke pagina een bittere gebeurtenis, een onvergeeflijke geschiedenis, een onrechtvaardig document en tal van abnormaliteiten van een patriarchaal land als Afghanistan beschrijft.
Ik fotografeer in een land waar mijn medeburgers elke dag meer naar de marge worden geduwd en steeds verder verwijderd raken van hun fundamentele sociale, culturele en artistieke rechten. Ik heb fotografie niet alleen gekozen als bron van inkomsten, maar ook om te vertellen over de onmenselijke activiteiten tegen de achtergestelde vrouwen van mijn land.
Fotografie krijgt voor mij betekenis als ik de standvastigheid, moed en rechtvaardigheid van vrouwen heb kunnen laten zien na de nieuwe machtsovername van de Taliban in Afghanistan.
Ik heb ervoor gekozen om fotograaf te worden. Fotografie krijgt voor mij betekenis als ik de standvastigheid, moed en rechtvaardigheid van vrouwen heb kunnen laten zien na de nieuwe machtsovername van de Taliban in Afghanistan. Deze periode van verstikking en onrecht heeft een schaduw geworpen op de levens van Afghaanse vrouwen. De Taliban ontnam vrouwen en meisjes het recht op onderwijs, werk en alle andere vrijheden. Dat wil zeggen, ze verwijderden vrouwen totaal uit de samenleving.
In de misogyne en patriarchale samenleving van de Taliban hebben vrouwen geen rechten. Maar deze beperking kan mij en andere sterke en dappere Afghaanse vrouwen er niet van weerhouden om te werken en vooruit te komen. Vrouwen zullen niet teruggaan, want ze hebben 20 jaar hard gewerkt om gezien en gehoord te worden, ze zijn zich bewust van hun rechten en hebben begrepen hoe ze in vrijheid kunnen leven.
Als professionele vrouwelijke fotograaf die in Afghanistan woont en vanwege de beperkingen die de mannen van de familie opleggen aan vrouwen, kan alleen ik, als Afghaanse vrouwelijke fotograaf, hen fotograferen. Op deze manier tracht ik mijn waarden en de vrouwen van de samenleving te laten zien.
Hoe verzetten dappere Afghaanse vrouwen en meisjes zich tegen de Taliban, vechten ze terug en omzeilen ze beperkingen? Met fotografie kan ik de uitdagingen en worsteling van vrouwen in beeld brengen en een geïllustreerde geschiedenis van de verzetsverhalen van Afghaanse vrouwen vertellen.
Ik geloof dat elk verhaal dat ik vertel een verschil zal maken in iemands leven.
